KENDİMİZİ SEVMEYİ ABARTMIŞ OLABİLİR MİYİZ?

En düzgün tatillere ben çıkıyorum. En sağlıklı bowl’u ben yiyorum. En düzgün yogayı ben yapıyorum. Benim gurum senin gurundan daha yeterli. Senden daha çok kendimin farkındayım, ne istediğimi, kim olduğumu senden daha güzel biliyorum. Senden daha alçakgönüllüyüm. Kusurlarımı senden daha çok kabullendim. Kendimi senin kendini sevdiğinden daha çok seviyorum. Merhaba, ben 2020 yılından bir toplumsal medya kullanıcısıyım. En hakikat tercihleri yaptığımı Instagram’dan paylaşmak hobilerim ortasında. Yoga yapıyormuş üzere davranıyorum, derdim en havalı pozu yakalamak. Şenlikte ödül almış o sineması izlemedim, lakin sinemadan bir kare ve replik paylaşayım. Farkındalığım o denli yüksek ki, dudaklarımın en dolgun göründüğü açıdan bir selfie paylaşıp altına Budist bir deyiş yazıyorum. Gerçek bir ilham kaynağıyım. Mıyım? Sahi kimi kandırıyorum?

Geçtiğimiz 10 yılı şekillendiren ve sözlükte kendilerine yer edinen sözler var. 2012’de “hashtag” sözü Oxford sözlüğüne girdi. 2013’te FOMO (fear of missing out) yani bir şeyi kaçırma, bir şeyden geri kalma korkusu. 2015’te “emoji”ler bağlantı kurma formumuzu düzgünce değiştirdi ve yılın en çok kullanılan sözü seçildi. Hislerimizle bu kadar haşır neşir olmaya tam bu noktada başlamış olabiliriz. Sonrasında “athleisure” 2016’nın en çok kullanılan sözü oldu. Hatırlayın bir sweatshirt’ün satış fiyatı tam da o devirlerde ortalama 100 dolara çıktı. Böylelikle hislerimizden sonra konfor birinci önceliğimiz oldu. Sırada tüm bunları birleştirerek, kendi akıl ve ruh sıhhatimiz için yaptığımız mistik seyahatler ortaya çıktı ve 2017’de en çok “glamping” sözü söylem edildi. Glamour ve camping sözlerinin birleşmesiyle biz de zihin, vücut, ruhumuzu birleştireceğimize inandık. Kendimizi keşfetmek için yaptığımız spiritüel, lüks lakin bohem seyahatler başladı. Takvimler 2019’u gösterdiğinde kestirim edin en çok hangi kelimeyi kullandık? Self-love / self-care.

Ferdî ve duygusal muhtaçlıklarının ziyadesiyle farkında olan milleniyaller, hayatlarını yaşayış biçimlerini büsbütün kendi isteklerine doğrulttular. Ve kendilerinden evvelki bütün nesillerden daha fazla ferdî gelişimlerine kafayı taktılar. Beslenme planları, spor rutinleri, meditasyon app’leri… Organik pazara gitmek, kolay bir mum satın almak, pencereler açık araba kullanarak rüzgarı hissetmek… Hepsi self-care dünyasının bir kesimi. Geçtiğimiz yıl bu sanayiye 10 milyon dolar harcanmış. Bu kadar şahsî gelişim ve öz sevgiden sonra umarım bu nesil, insan ırkının mental sıhhatini bir üst düzeye çıkarır. Yoksa Gwyneth Paltrow’ın çıkardığı vajina kokulu mum eşliğinde (evet bu türlü bir mum çıkardı), Thich Nhat Hanh’ın kitaplarını okumaktan ileriye gidemeyiz. Bu esnada ben bu yazıyı yazarken Instagram’da 23 milyon self-care hashtag’i var. Fizikî, mental ya da duygusal olarak kendimize baktığımızı kanıtlayan fotoğraflar.

BİR TERAPİ ARACI OLARAK DİJİTAL NARSİSTLİK

İronik olan asıl tatmini self-care’in değil, alınan like’ların yaşatıyor olması. Zen olmak uğruna, kolektif bir gerilim çekiyoruz. Daima kalbinizin ne söylediğini duymaya çalışmak, en uygun tercihleri yaptığınızı diğerlerine kanıtlamak önemli efor gerektiriyor. Ve tüm bu uğraşın sonunda kendinizi tatmin olmuş ve güçlü hissedeceğinize güçsüz ve yetersiz hissediyorsunuz. İşin komik yanı kendinizi sevmeyi bir Intagram influencer’ından öğrenemezsiniz. Bu büsbütün mono bir bağ. Kuralları kolay. Kusurlarınla yüzleş, kendini kabullen. Olduğun üzere ol, oburlarının seni görmesini istediğin biçimde değil. Sen kimsin? Gerçek senle ne kadar yüzleşebiliyorsun? Sandığın kişi olmaktan uzak olsan da aynadaki yansımanla ne kadar barışıksın? “Self-care insanın kendisinin daha güzel bir versiyonunu yaratmasına neden oluyor. Böylelikle öteki insanlara da dokunabilir ve onların düzgünlüğü için bir şeyler yapabilirsiniz” diyor New Yorklu psikolog Maria Baratta. Kolektif gerilimi azaltarak, müspet bir tesir yaratmak kesin sonuç olmalı. “Narsisizm kendini her şeyin ötesine koymak demektir, yalnızca kendine fayda sağlarsın, diğerlerine değil. Dünya artık bu türlü bir yer değil.” Emel hayatınızdaki gerilimi azaltıp, zihin ve vücut olarak optimum fonksiyonelliğe erişmek. Altında self-care hashtag’i olan bir fotoğraf paylaşarak bunu sağlayamıyoruz. Terapi seansımızı şu sorularla sonlandırıyorum. Self-care bir Instagram hashtag’inden öteye geçebilir mi? Yarın sabah uyandığımda toplumsal medya diye bir şey olmadığında tekrar de kendimi sever miyim? Pekala ya her şeyin ötesinde bu sevgiyi ve öz bakımı oburlarının faydasına dönüştürebilir miyim?

KOLEKTİF YETERLİLİK HALİ
Kendi ferdî gelişimini tamamlayıp, diğerlerine yardım etmek ve kolektif zen ruhunu yakalamak yeni jenerasyonun gayelerinden biri. Zira dünyada bir bencil bireye daha muhtaçlık yok.

YAZI: SERLİ GAZER BOYACI

ELLE Şubat sayısından alınmıştır.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir